Toon bijdragen

Deze sectie stelt je in staat om alle bijdragen van dit lid te bekijken. Je kunt alleen de bijdragen zien waar je op dit moment toegang toe hebt.


Topics - Rudy Sol

Pagina's: [1] 2 3 ... 8
1
Verslagen / Zondag 20 december 2015: Marathon Pisa
« Gepost op: januari 15, 2016, 03:30:22 am »
https://www.youtube.com/watch?v=3HXOkoKTPpo&feature=youtu.be

Beste wensen voor het nieuwe jaar allemaal!
Alhoewel... allemaal? Nee Albert, voor u niet.

2
Verslagen / Zondag 8 november 2015: Les 4 cimes du pays de Herve – Battice
« Gepost op: november 09, 2015, 18:24:06 pm »
Vorig jaar liet ik enkele kameraden een eerste keer proeven van de 4 cimes.

Dit jaar was ik al vroeg ingeschreven, maar een spierscheur in de kuit houdt me al een paar weken aan de kant.
Maar Battice missen? Niets van!  

Ik ben zondagmorgen dus naar Battice gereden. Met mijn fiets in de koffer! Ik ging supporteren en zo kon ik ineens ook vliegende reporter spelen...
Fietsen mag wel niet tussen de lopers, maar vloeken mag ook niet. En er zijn geen doden gevallen. Ik heb nochtans goed rondgekeken of er niemand in aanmerking kwam voor een accidentje...  :-X

En kameraden? Die waren ook van de partij!
Joggingclub Demarsin (en bij uitbreiding KC-team) was vertegenwoordigd door Johan en Wendy Vermaelen. Vader Willy en moeder Maria kwamen supporteren.
Johan Aerts en Roland De Haes (KC-team), Rudy Calders (van de bende van de vleeskleurige singlet), Richard Driesen, Gilbert Permentier, Tony Deneuker (drie bekende Speelhofrunners) en Rene Duchateau, liepen er ook rond.
Ook Bianca De Wachter (Roland zijn vriendin) kwam supporteren. Lopen is voor volgend jaar!  ;)

Van Joggingteam Peulis was niemand te zien... volgende week zit zowat de ganse club, in het gezelschap van één eregenodigde - ik dus  ;D - in Valencia, om er de marathon te lopen. Het lopen zal zonder mij zijn. Alhoewel... ;)

Wat zullen we vandaag eens schrijven over de koers?
Boh, ik heb vorig jaar al goed mijn best gedaan.
Maar... ik heb wel wat fotootjes gemaakt en een paar keer gefilmd onderweg.

Ik heb niet iedereen (op tijd) herkend onderweg. Ik had ofwel de zon in mijn ogen, ofwel iets anders in het oog... Maar wie eens goed vloekte om mij wakker te maken, kon rekenen op mijn nodige aandacht!

Dus... THE AFTERMOVIE!
https://youtu.be/G3Z3nMuR0dE



3
Vorig jaar waren Johan Vermaelen, Karen Claes, Danny Matheys, Jan Damen en ik aanwezig op de 24-urenloop in Leuven om te lopen met enkele residenten van de VZW Alvinnenberg, een instelling voor mensen met een verstandelijke en motorische beperking.
Johan maakte het beeldmateriaal toen. De rest liep mee.

Dees jaar lag ik in de lappenmand (spierscheur van mijn scheurspier. Grapje: ik heb helemaal geen scheur. Allee, wel aan mijn spier...) en deden Karen, Johan en Jan het zware werk. Ik mocht filmen  ;D : https://youtu.be/Liw3YOPUGYU

http://www.alvinnenberg.be/

4
Verslagen / Zondag 11 oktober 2015: Halve marathon van Eindhoven
« Gepost op: oktober 12, 2015, 18:33:20 pm »
Zondag was er de halve marathon van Eindhoven.

Totaal niet gepland. Eerder op het jaar behoorde de marathon van Eindhoven (diezelfde dag) nog tot de mogelijkheden. Maar die was ik alweer vergeten. ;)

Tot Karen Claes me begin vorige week melde dat iemand een koper zocht voor zijn borstnummer voor de halve marathon. 5 minuten later was de verkoop beklonken. Trainen in gezelschap is immers plezant, en er doen in Eindhoven een 7000 lopers mee aan die halve marathon.

Omdat ze mij niet kan missen – al is ’t maar om op mijn kap te zitten – schreef ook Karen zich later op de week nog in, gevolgd door Johan Vermaelen, die Karen dan weer niet kan missen.

Vrijdag haalde ik mijn nummer al op in Eindhoven, gecombineerd met winkelen, eten en een bezoekje aan onze prettig gestoorde noorderbuur, Haroldinio Abauna, die met zijn Düsseldorfmarathonstandje op de beurs stond.

Zondag kwamen we om half twaalf ter plekke aan. De marathon, waar onder anderen Hans Geyskens zich aan het uitsloven was, was aan zijn finale toe. Het podium bij de mannen was al gepasseerd, maar verschillende gekende “succesvolle Belgische marathonlopers” waren nog onderweg.

Men fluisterde mij in dat, volgens één of andere idioot, een “succesvolle Belgische marathonloper” een atleet is die een marathon aflegt onder de drie uren. Volgens mij zijn dat alle lopers (M/V) die überhaupt een marathon uitlopen. Het is niet allen gegeven…
Toegegeven: lamzakken als ik kunnen beter. Veel beter. Maar ik amuseer mij. En de rest interesseert mij GEEN REET.  ;D

Soit, staande op een bruggetje over het parcours waren we er getuige van dat Els Rens op weg was om de marathon bij de vrouwen te winnen, dat Wesley Van de Gaer op weg was om zijn persoonlijk record te verpulveren, en dat Alex Storms aan een opmerkelijk wederoptreden bezig was.  
De Wes had zijn potske te ver over zijn oren getrokken, want die hoorde mijn gebrul niet, en den Alex gelooft duidelijk niet in “stemmen van hierboven”, want hij verklaarde achteraf wel supporters gehoord te hebben, maar dat links noch rechts iets te zien was…

Hans Geyskens, Peter Everaerts, Gilbert Permentier, Richard Driesen, Robby Verschueren, Rudy Calders, Marc Bemong en andere gekende succesvolle Belgische marathonlopers hebben we niet meer zien voorbijlopen: het werd tijd om onze sporttas binnen te brengen en naar de start te wandelen.

Ik zette mij aan de start bij Karen. Die voelde dat een persoonlijke besttijd er in zat, en daar wou ik haar bij helpen. Niet door haasje te spelen. Nee: door áchter haar te blijven en zodanig op haar zenuwen te werken dat ze van colère steeds harder zou gaan lopen om van deze gehandicapte af te geraken. Strak plan.

Karen was ons loopmaatje Ilse Hoelbeek al tegen het lijf gelopen. Ilse zou voor het eerst een halve marathon lopen. Ik was voorbereid: wanneer ik Ilse passeerde (ze vertrok in het vak voor ons) zou ik een spandoek ontvouwen met een hart onder de riem: “Hup, Hoelie, Hup!” Waarna de vrolijke lieverd een boost zou krijgen die haar de afstand en de vermoeidheid deed vergeten! Strak plan.

Na de start  schoot Karen vooruit. Alles en iedereen voorbij. Ik in haar spoor. Ik voor haar. Ik naast haar.
Stilaan begon ik haar voeten uit te hangen en de stoom kwam uit haar neusgaten en oren. Goed zo. Dat persoonlijk record gaat er aan.
Tot… ik in de drukte op de hielen van Kermit de Kikker trapte. Ik had de verklede grapjurk niet opgemerkt. En ZIP, mijn kuit… de bijna genezen spier scheurde lekker door.

Ik riep Karen toe niet op mij te wachten (de wonderen zijn de wereld nog niet uit ;) ), en minderde vaart om een tempo te vinden waarbij de pijn draaglijk was.
Na een kilometer of drie passeerde ik de balonnen met de pacers voor 2u00'. Mooi zo. En mooi ook van Ilse, want die was ik nog niet gepasseerd. Een kilometertje verder kwam ze in mijn vizier. Druk bezig met haar muziekdoos, de smartphone op haar arm.
Ik bleef achter haar tot ze uitgeprutst was.
Maar dat duurde… En dat blééf duren… Ik ontvouwde mijn wilde plannen (Hup, Hoelie, Hup)… En nog bleef ze aan da kaske op haar arm prutsen… Precies de Bionische Vrouw…
Zet die ploat af!… Ik kon het niet langer aanzien en maakte mijn aanwezigheid bekend. “Komaan Ilse, lopen!”
Dat haar kwam recht omhoog van ’t verschieten. Maar ook haar mondhoeken kwamen omhoog toen ze mijn aanmoedigingen te lezen kreeg.

“Gaat het?” “Jaja, nu nog wel. Ik zie seffens wel.”  En we deden rustig een klapke. Ademhaling en stembanden okee blijkbaar. We draaiden de kilometers samen verder aan een tempo net boven 10 km/u. Draaglijk voor mijn kuit. De ballons van 2u passeerden ons. "Don't panic, loop uw eigen tempo en geniet."

De sfeer onderweg zat goed. Volk langs de kant, fanfares en muziekbandjes zorgden voor de sfeer. High-fives met de plaatselijke supporterende jeugd.
Het kwam bijna in de buurt van de sfeer tijdens de Vierdaagse in Nijmegen. Bijna, maar lang niet helemaal.

Rond kilometer 10 begon Ilse haar klok te monsteren. “Ja, verder heb ik nog nooit gelopen aan dit tempo.” Héhéhé, da’s tegen de juiste gezegd! ;)
“Goed zo Ilse, we gaan dees tempo zo lang mogelijk proberen aan te houden.” En ik trok het tempo stilletjes op. Hoelie volgde gedwee. Stilaan kwam de ballon van 2u00’ weer in het zicht.

Kilometer 15. “Tok”. Oei, is die nu gevallen? Ik keek achterom, recht in het gezicht van Ilse, die niet zo blij keek. “Heh, wat is er?”
“Ja, nen eikel op mijne kop!” Hahahaha, goed gemikt, eekhoorn!

Tot dan hadden we een goed tempo kunnen houden, alleen even onderbroken bij de bevoorrading.
Kilometer 16 (snelste kilometer!) werd afgelegd aan een gemiddelde van meer dan 11 per uur. Geen eikel die nog raak trof! De tweede wedstrijdhelft van Ilse was beduidend sneller dan haar eerste. Haar jukebox heeft ze niet nodig gehad. Die thuis laten had haar zeker twee minuten tijdswinst opgeleverd. ;)

In de laatste kilometer werd het parcours smaller, ik baande mij pikkelend (er werden precies naalden in mijn kuitspier gestoken...) een weg langs de zijkant van de straat, met Ilse achter mij.
Alle in-de-weg-lopers werden vakkundig (zachthandig...  ;) ) opzij gedwongen. Op 21,1 km (de echte eindstreep lag iets verder) drukte Ilse af op 1u59’58”.  Opdracht volbracht.    :o

Direct na de finish kwam Marc ‘Bakkerke’ Lenaerts om een handtekening vragen. “Sorry Marc, ik ben mijn balpen onderweg verloren!” Marc was net voor ons, op een voor zijn doen héél rustig tempo, binnengelopen.

Johan Vermaelen was helemaal achteraan vertrokken, maar slalomde zich naar een tijd onder 1u24’! Knap.

En Karen? Bij gebrek aan ergernis: geen nieuwe besttijd. Maar wat er in zit, komt er vroeg of laat toch uit. Getuige daarvan haar bezoek aan één van de toiletten langs de kant. En het was zelfs niet eens om zich voor mij te verstoppen!

Deze “teleurstelling” zijn we gaan doorspoelen in de Broodjeshoek in Balen. Karen en ik bestelden daar de ‘Toren van Balen’. Een megaburger van 56 cm hoogte, met elf hamburgers, twee mexicano's, twee longchickens, een boulet, een fishburger, een kipburger, twee curryworsten, acht stukken spek, zes bickybroodjes en enkele stukken sla, tomaten en ei. We begonnen er aan, hopende dat één van ons honger genoeg had om het merendeel binnen te spelen binnen de twee uur. De inzet? Een etentje :D op kosten van de Broodjeshoek…

We zijn er in geslaagd. Weliswaar in twee dágen! Maar hij is op!  :P  De ‘Balense Reus’ van de Broodjeshoek ging vlotter naar binnen eerder dit jaar…

http://www.broodjeshoek.be/uitdagingen.php
Uitslagen en foto’s van de (halve) marathon? Wie zoekt, die vindt ;)

5
Verslagen / Zaterdag 10 oktober 2015: Dubh Linn-jogging - Testelt
« Gepost op: oktober 12, 2015, 18:00:27 pm »
De Dubh Linn-jogging in Testelt. Een wedstrijd van het Demarsincriterium. Ik ging om te trainen.
Traag, om mijn genezende scheur te sparen.
Voor alle duidelijkheid: de spierscheur in mijn kuit waar ik al een paar weken mee rondloop. :D

Omdat ik een uur te vroeg toegekomen was heb ik eerst de 5 kilometer meegedaan als opwarming.
Als slachtoffer van de dag, de onfortuinlijke lo(o)p(st)er die van mij nooit vanaf kan geraken, koos ik deze keer Filip Vranckx van HBvL.
HBvL: Het Belang van… LIMBURG. Dé garantie dat het traaaaaag zou gaan. ;)  
De Fille en ik hadden nog wat bij te babbelen. Als we 2 vrouwen waren geweest, hadden we daarvoor de 14 kilometer nodig gehad. Nu volstond de 5 kilometer.

Vlak voor de aankomst draaide ik als zwartloper terug om Jenny Vermeylen en Robby Verschueren te groeten. Greetje Alen kwam de hoop vergroten, tot een duivenmelker (kom, kom, …) een einde maakte aan haar pretmoment.

Een halfuurtje later vertrokken de 10 en de 14 kilometer samen. Goed opgewarmd vertrok ik weer als een jong veulen, maar bedacht mij na 500 meter, zette mij op een stapel gevelde boomstammen, en wachtte op de grijze middenmoot. Daar: Jean-Luc Tuerlinckx en Dominique Simons van Demarsin. Grijs genoeg. Ik voelde mij meteen thuis aan de staart van dat groepje. Ook Maria Vanderslagmolen van JC Veltem was er bij. Als Maria even moest lossen, liet ik ook het tempo zakken om haar in het bereik van de groep te houden, wat goed lukte. In de tweede ronde liepen we samen enkele groepjes voorbij, alleen zelf nog gedubbeld door Chriske Wouters, die aan een indrukwekkende solo bezig was! -  en we zwaaiden mekaar uit bij de splitsing in de laatste 500 meter. Maria had haar 2 rondjes (10 km) bijna volbracht, ik moest er nog eentje bij doen.

Ver voor mij zag ik nog net een loper uit het zicht verdwijnen. Ik had een mikpunt en trok mij op gang. Maar mijn kuit reclameerde en ik liet het tempo terug zakken. Even achterom gekeken om te zien wie er zoal op komst was. Hubert Mertens (Demarsin) was blij (?) met zijn onverwacht gezelschap. We werden nog ingehaald door twee tetterende vrouwen (dit bewijst mijn stelling van hierboven over het bijbabbelen…), die hun adem beter gespaard hadden voor de eindjump, want we liepen er even verder vlotjes definitief terug over.

Na ’t lopen mochten we nog genieten van ne gratis Westmalle, maar na de Westmalle werd het te fris om buiten te blijven staan en te druk om de pub in te duiken.  Eerst nog gezorgd voor Wendy Vermaelen haar birthdaypresent: nieuwe sjotschoenen! Desgewenst nog te wisselen voor loop- of fietsschoenen.

Uw correspondent ging daarna goeiendag zeggen in de SmikSmak. (Westerlo, over ’t Kuipje ;) )

6
Verslagen / Zaterdag 3 oktober 2015: Wilhelminaberg Trappen Marathon - Landgraaf
« Gepost op: oktober 04, 2015, 01:41:00 am »
Wat is veiliger dan een tekstje?  :-X
Een filmpjeeee!  ;D
https://youtu.be/L31hk4KiGCI

7
Verslagen / Zaterdag 26 september 2015: 12 urenjogging Westerlo
« Gepost op: september 29, 2015, 18:51:47 pm »
Alle wedstrijden lopen die voor het Demarsin-criterium meetellen, vergt concentratie (als ge er ene vergeet zijde daar een jaar niet goed van) en een goeie conditie.

Maar af en toe is er in het weekeinde een dag vrij. Geen wedstrijd voor het criterium.                
Problemen, problemen… Want wat doet ne mens dan in het weekend? Optrekken met de kameraden! Dan is er tijd om nekeer iets te doen om wat te ontspannen.
Hindernissenlopen! Trails! Marathons! Ultralopen!

Vorig jaar kwamen we dikwijls met dezelfde mensen aan de start van die speciallekes, en naar analogie met het bevriende Bjokkesteam, dat met de hoofdprijzen ging lopen, doopten we ons vriendenclubke om tot KC-team.
KC? Staat voor Krewellige Cruella, meen ik mij te herinneren. Ludiek dus…  

Waar hoofdprijzen zijn, zijn soms ook nevenklassementen. De knapste, de lelijkste, de jongste, de oudste, de zotste (altijd prijs!), de troostprijs, de best geklede, nee: de best VERklede, de meest ontklede, de origineelste, de aanwezigheidstombola… Ons doel werd al gauw om er voor te zorgen dat we dan minstens ene prijs mee naar huis kunnen nemen. Ons palmares groeit elke week.

KC-team dus. Een goed uitgebalanceerde remedie tegen de verzuring die her en der probeert toe te slaan...

Vorig jaar werd het eerste optreden onder de naam KC-team er eentje om nooit meer te vergeten. Samen met vele vrienden en kennissen werd op de 12-urenjogging van Westerlo, georganiseerd door de Chiro en de Scouts van Westerlo, een vierde plaats behaald, en wonnen we 1 nevenklassement. Vooral het extra-sportieve luik was geweldig, in combinatie met het sportieve.

Dit jaar dus voor herhaling vatbaar! Ruim op voorhand schreven we ons in, gevolgd door de kameraden van JC Veltem. Ploegnummers 1 en 2 waren een feit. Om de synergie te bevorderen werden we naast elkaar geposteerd.

Om 9u zaterdagochtend werd het startschot gegeven. Robby Verschueren zou het eerste uur voor KC-team & friends volmaken. Daarna zou hij ook even de troepen van supporter nr 1 (Luc Havet) vervoegen.

Karen Claes was een nieuwe carrière aan het lanceren op de rommelmarkt van de 12-urenjogging.
Wel nog wat oefenen… Dominante Karen bood graag zelf af op haar eigen brocanterie, tot afgrijzen van potentiële klanten…
“Wa moet dat hier kosten, madammeke?” “Euuuuh, twee, drie euro? Of ja, ene is goe…”
Waarop de verbouwereerde klant repliceerde “jamme madammeke, ik zal zelf wel afbieden hé!” En voor het eerst in zijn leven bood hij zelfs op: “Hier, is anderhalveneuro goed?” “Ja!” glunderde Karen, om zoveel vrijgevigheid, en de lijdensweg van de joviale klant was nóg niet ten einde: “Hier, ge krijgt er nog een zakske okkernoten bij!”
Met tranen in de ogen uit bewondering voor zoveel commercieel talent zette de man zijn zoektocht naar nieuw tweedehandsmateriaal verder. Wie Karen beschuldigt van gierigheid, is klaar voor ‘t gesticht!

Ondertussen begonnen meer sympathisanten toe te komen, zowel bij ons als bij de buren van JC Veltem. Demerdijkloper Gunter Van De Velde verbroederde mee, ook Ilse Hoelbeek, Nicolle Mertens, Patrice Meert, Dirk Van Springel met zijn vrouw, Jan Van de Gaer, Cindy Verschueren, … ze liepen hun rondjes voor team nummer 1 mee en/of hielpen extra rondes te verdienen met de nevenactiviteiten.
Jenny Vermeylen, Wesley Van de Gaer, Maria Vermaelen en Gino Lauwen kwamen supporteren.
Demarsinlopers Bart en Rudy Vanden Bosch, Willy Vermaelen, Eddy Van Vlasselaer, Els Van Den Heuvel, Rikske Janssens, Ben Heylen, Dominique Simons, Jean-Luc Tuerlinckx, Monique Vercalsteren, Wim Smeulders, Hilde Windmolders, Peter Vangeel, Ludwig Borgwald, Marie-Josée Haine, Jan Van Passel, … ze deden allemaal hun duit in het zakje! Als ik er vergeten ben of niet gezien heb, laat het me weten!

KC-team zelf werd vertegenwoordigd door KC zelf, Hans Geyskens ,Roland De Haes, Johan Aerts en Johan Vermaelen, Wendy Vermaelen, Stef Claes, Myriam Roelants, Lucy Groenendaeler en ikke. Chris Hellebaut waren we vergeten te vragen, en Patrick Vansteenkiste moest verstek laten gaan door een blessure. Spoedig beterschap, kameraad!

Er waren springkastelen voor de kindjes. Muziek vanop het binnenplein, waar ook de nevenactiviteiten plaatsvonden. Er was een terras om tussen de inspanningen door te verpozen met een drankje en/of een hapje. Ze hebben aan alles gedacht, daar in Westel.

“Willen jullie met mij een rondje lopen?” “Jaaaaaa!!!”  Ik had twee minuten eerder kennis gemaakt met Jan, Julie en Pepijn. Een kleine delegatie van de jeugd van tegenwoordig. “Lap…” Zuchtte mama Ilse. “Ik heb al duizend keer gezegd om nooit met vreemden mee te gaan…” Aiaiaiai… haha. Tweede poging om een ‘njet’ uit de mond van de kinderen te horen: “Willen jullie een rondje lopen met deze wildvreemde meneer???” “JAAAAAAAAA!!!” Werk aan de winkel, Ilse Hoelbeek!
Even later had ik de kids in een vermomming gestoken (Pruiken! Mutsen! Drietand! KC-teamshirt!) en legden we - samen met de mama - het 700 meter lange parcours af. “Nog een keer straks?” “JAAAAAAAAAA!!!”  

Onderweg en tussen de activiteiten door begaven Leon “Moviemaker” Verswijvelt en Hermine “Madam Kodak” Korthout zich tussen de menigte om alles op de gevoelige plaat vast te leggen. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat was er altijd wel één van hen te bespeuren onderweg. Deze twee mensen kunnen niet genoeg in de bloemetjes gezet worden voor het werk (filmpjes en/of foto’s maken en delen) dat ze week na week belangeloos leveren!

Wat viel er ondertussen onder andere te beleven?

-   De ploegenacts
KC-team had een goochel act in elkaar geïmproviseerd. We moesten als eerste team de binnenkoer op. Het publiek ontwaakte wel pas (blij) verrast uit hun winterslaap toen Karen aankondigde dat we zouden zien hoe handig ze wel is met haar mond…
Knopen ontwarren met haar tong en de knoop er vervolgens terug inleggen met diezelfde tong terug inleggen bleek geen probleem… Geen man die echter nog applaudisseerde, er moest een hypnotiseur aan te pas komen om hen terug naar onze planeet te halen.

-   Marathonuur
Eén loper per team die zoveel mogelijk afstand probeerde af te leggen gedurende één uur. Johan Vermaelen haalde voor ons ei zo na 15 kilometer binnen.

-   Kinderuur
Omdat wij bij het KC-team zelf niet gezegend zijn met kinderen (-12) die het daglicht mogen zien, mocht ik voor het tweede jaar op rij optreden als levend reclamebord, en was ik weer de kinderlokker van dienst! Van de organisator kwam Karen wel te weten dat zich al kindjes spontaan hadden aangemeld om te vragen welke ploeg dit jaar chips en snoep uitdeelde. Hopelijk moet heel die cirque dus volgend jaar niet meer en hoef ik dan alleen nog  met een zakje chips, snoep en Vondelmolen peperkoek staan zwaaien.
Dit jaar wierp mijn vermomming heel snel haar vruchten af: een scouts(?)groepje van een pagadder of 30 was hongerig genoeg om op mijn aanbod in te gaan: 1 rondje lopen voor een zakje chips, snoep en Vondelmolen peperkoek.
Toen het kinderuur startte stonden er al kinderen genoeg aan te schuiven om 12 uren te vullen ;)

-   Buikdanseressen!
Toen ik nog in bovenvermelde vermomming rondliep, werd ik versierd door Karen. :D
Dream on… ik kreeg gewoon haar halve tweedehandskraam over mij gedrapeerd!
Het inspireerde Leon Verswijvelt om mij op de dansvloer te sturen. Het leverde weer leuke beelden op. ;)

-   Hindernissenloopuur
Tijd om de hongerigen te spijzen.
Frieten met curryworst. Hap, slik, weg. Lekker!

-   Vrouwenuur
Vrouwen op de piste. Tijd om… de hongerigen te spijzen!
Hans Geyskens en ik verlieten even het 12 urenfeest om ne goeiendag te gaan zeggen bij Lois van de SmikSmak. 500 meter verder, over het Kuipje in Westerlo. Met de beste broodjes en burgers in town!
Gunter Van De Velde (de SmikSMakman) had zich voor ons moegemaakt, en zou dat even later nog eens herhalen, Vermits wij zo een wisselwerking wel zien zitten deden wij graag onze plicht.

-   Schlagerfesten
Elk om beurt beeldden we daar een schlager uit. Waarom ik de trefwoorden “aap” en “duivel” moest uitbeelden, is mij duidelijk. Maar “meneer spaghetti” doet vermoeden dat ik dringend terug wat intensiever aan sport moet gaan doen.  :P

Om 21u, met een massapolonaise door alle aanwezige deelnemers, eindigde het feest, en om 21u15, na het opruimen van onze tent, was er de prijsuitreiking op de binnenkoer.
 
KC-team amuseerde zich naar de zesde plaats, net voor JC Veltem.
We haalden wel prijzen in de nevenklassementen (hoe kan het ook anders?):
•   Jongste deelnemer: Sam was 2 jaar en 1 maand oud.
•   Oudste deelnemer: Demarsinveteraan Henri “Rikske” Janssens werd op 13 september 82 jaar.
•   Best verklede act in het thema “Schlagerfesten”.

Het optreden van Laston en Geo (open air party op de binnenkoer) hebben we aan de jeugd overgelaten.

We kregen stilaan weer honger! Even later stond dus een grote vertegenwoordiging te genieten van een lekker broodje of smakelijke hamburger in de SmikSmak, over het Kuipje in Westerlo.  ;) ;D


Foto’s KC-team:
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1740291176199259.1073741902.1523910857837293&type=3

Foto’s JogLog: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.1740291176199259.1073741902.1523910857837293&type=3

Filmpjes Leon Verswijvelt:
Deel 1: https://youtu.be/zlGHIiF7NYk
Deel 2: https://youtu.be/AZQvFWKNMaE
Deel 3: https://youtu.be/pWbYuP3zhkE
En eerstdaags de foto’s op zijn facebook: https://www.facebook.com/leon.verswyvelt?fref=ts

Foto’s facebookpagina 12 urenjogging kortelings op: https://www.facebook.com/12urenjogging-Westerlo-153315268064355/timeline/

8
Verslagen / Vrijdag 14 augustus 2015 - 46e internationale Dodentocht - Bornem
« Gepost op: augustus 19, 2015, 22:26:19 pm »
Ik was naar de Dodentocht getrokken om een 16 jaar oude rekening met mezelf te vereffenen: toen pas binnen om 7u50 door een wegvergissing. Dit jaar dus een nieuwe poging om om in te klokken om 7u00...

Drie uur voor de start zat ik vooraan om geen tijd te verliezen bij het vertrek.
Even later meldde Luc Havet dat Hans Geyskens en Stijn Beckers op komst waren. Die strandden op 40 meter van mij met Marleen Wuyts, Filip Vranckx en Peter De Bruyn. Ik verliet mijn plaats en zette mij bij hen. 3 uur in mezelf praten was misschien leuker voor hen geweest, maar ik zag da ni zo goed zitten... Een uurtje later strandde Karen Claes met mama Myriam op 2 meter van ons, maar kwamen bij ons zitten zodra ze dat doorhadden.

Hectische start op de nieuwe locatie, en direct een hele achterstand op de vroege vogels. Stilaan toch opgeschoven, supporters Luc Havet, Geiregat Lucienne en Kapper Luc uit Holsbeek uitgebreid gaan groeten in de Bornemse Boomstraat, en dan verder opgeschoven naar voren.

Eerste stop in Weert: minuten te vroeg. Wachten.
Doortocht in Bornem, Friesland foods, Wintam en Ruisbroek. Idem: wachten.
Tussen Weert en Bornem had ik het gezelschap gekregen van Nico de Roeck, die er samen met mij een spelletje van maakte om regelmatig aan de kop op te duiken! Wachten aan de post is natuurlijk niet altijd plezant, wetende dat na elke stop een honderdtal meter verder de bevoorrading was. Terug inhouden dus...

Nico zou een twintigtal kilometer lopen en dan verder stappen. Hij bleef echter vooraan meedraaien tot kilometer 32. Sterk nummer. Ik liep vanaf dan alleen met de koplopers verder, met een supergevoel.
Kilometer 34. 1/3e achter de rug, eindigde voor mij de droom. Mijn knie blokkeerde. Een overblijfsel van de Vierdaagse van Nijmegen dat genezen leek. Stappen was pijnlijk, lopen onmogelijk. De Nico kwam mij voorbijgestapt, en gaf mij een pijnstiller. 5 kilometer verder liep ik hem opnieuw voorbij. Na een uurtje was het effect echter uitgewerkt en begon de lijdensweg opnieuw... Nico en ook Johan Aerts kon ik niet meer volgen...

Verder gesukkeld tot de Palm. Daar mijn kleren verwisseld, gegeten en goeie moed ingepompt om er weer aan te beginnen. Ondertussen waren Hans en Stijn ook binnengelopen. Ik deed mijn sportzak terug binnen om hem in Bornem te laten afzetten, maar mijn knie blokkeerde weer door het lange stilzitten. Zware pijnstiller genomen deze keer, en vastbesloten om met die twee gasten te herbeginnen.

Helaas... eens buiten bleek dat het er mee gedaan was. Ik joeg Hans en Stijn verder en ging terug binnen om mijn sportzak terug op te vragen en het eerste "busje der schande" in te duiken om mij in Bornem te laten droppen.

Dat was echter zonder Karen Claes gerekend, dat pestjoenk was ondertussen binnengelopen en dwarsboomde mijn poging...
"Wa zijde van plan?"
"Stoppen"
"Da zal ni zijn, doe is verder!"
"Nee!"
"Ik heb hier nog een knieverband, doe dat maar aan."
"Nee!"
Wie stond er even later buiten met een knap wit knieverband? Juist... (En Karen ook, want die sukkelt ook al efkes met de knie.Twee schoon figuren bijeen...)

En okee, ik kon weer stappen. Lopen lukte niet meer. Maar Karen drong aan... En na een poging of vier, kon ik terug een paar honderd meter lopen. We wisselden mekaar voortdurend af: ik lopen en stappen, Karen lopend, zolang er geen onverharde stukken waren. Perfect! Zo kwamen we niet teveel in mekaars buurt.  ;)

De knie bleef pijn doen, maar net niet genoeg om er de brui aan te geven. Van post tot post, kilometer per kilometer schoven onder onze voeten voorbij. Blaren ontploften, maar op één lichte explosie na kwamen wijzelf goed overeen.

Om 11u46 bereikten we Bornem.

Bedankt Johan Vermaelen om te komen supporteren onderweg. Merci Chris Hellebaut, om ons een stuk te vergezellen op die lange dijk. Dankuwel, Luc en Lucienne om hetzelfde te doen in de laatste kilometer, en thanks Ilse Hoelbeek en Eric Peeters om ons live te komen steunen, al dan niet met berichten als hart onder de riem!
Bedankt, Karen! Jij zorgde er voor dat we dit avontuur begonnen met als doel zoveel mogelijk sponsoring op te halen voor de strijd tegen A.L.S., wat ons toch redelijk goed gelukt is, én jij zorgde er voor dat ik doorzette, en zo geen gezichtsverlies heb geleden bij onze vele sponsors. 1000 keer bedankt, Cruella!

Tot slot: bedankt aan iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen en ons het vertrouwen heeft gegeven in de strijd tegen de verschrikkelijke ziekte A.L.S.!

Beelden op één: http://m.deredactie.be/#!/snippet/55d06fea0cf26d21498e902e
Foto's: https://www.facebook.com/rudy.sol.1/media_set?set=a.981970708527046&type=3&pnref=story

9
Verslagen / Dinsdag 21 - vrijdag 24 juli 2015: 99e Vierdaagse van Nijmegen
« Gepost op: juli 28, 2015, 08:32:31 am »
Als voorbereiding op de Dodentocht had ik graag 4 dagen na mekaar 50 kilometer gelopen.
Geen probleem voor de Nederlanders. Zolang je maar niet komt hardlopen, want dat is verboden tijdens de Vierdaagse!
Er is trouwens geen plaats voor tussen 43000 deelnemers...

Hans Geyskens was wél voorzien op 4 dagen wandelen, wat de Nederlanders bedoelen met "lopen".
Hij kreeg mijn gezelschap gedurende de tocht van 200 kilometer. We hebben ons rot geamuseerd, zowel op de Vierdaagse als op ons base camp, minicamping De Morgenster in Bergharen, bij Connie en Ron.

De Vierdaagse van Nijmegen, een evenement dat nergens ter wereld zijn gelijke kent volgens (zeer) ervaren wandelaars! En we hebben het geweten!
Dit is één van de hoogtepunten in mijn leven geweest. Merci Hans, om me er door te trekken wanneer het nodig was. Letterlijk en figuurlijk :D

Dat den Hans "hier een kegelspel" (leeg flesje water) doneerde aan nen opdringerige kleine die bleef zagen of we niks voor hem bijhadden;
Dat een vrolijk dikkertje "hey, kijk daar: een Chinees" zei, toen er een Aziaat passeerde, zij vervolgens een megafoon aan haar mond zette en luidkeels "HEE CHINEES" keelde;
Dat een kleine van een jaar of tien mij een high five wou geven, maar vlak voor onze handen elkaar raakten een nog kleiner manneke van een jaar of zeven den andere zijn broek naar beneden trok... die high five zal voor een andere keer zijn ;D;
Dat alles heb ik jammer genoeg net niet gefilmd...

De rest kan je terugvinden op onze AFTERMOVIE: https://www.youtube.com/watch?v=QV7M1IixaLg&feature=youtu.be
En op onze AFTER-AFTERMOVIE: https://youtu.be/OQzXbT5_tQw (wel terugspoelen blijkbaar)

10
Verslagen / Zondag 28 juni 2015: de Koentjesloop in Leefdaal
« Gepost op: juni 29, 2015, 20:55:55 pm »
De Koentjesloop, een koene loop ter nagedachtenis van wijlen Koen Renglé, werd vorig jaar door diens kinderen voor het eerst georganiseerd. Het bleek een prachtige loop te zijn door de Leefdaalse velden, met een prima sfeer achteraf.
De opbrengst van de Koentjesloop ging naar het vluchtelingenhuis van Leuven.

Dit jaar de tweede editie. Zelfde  formule. Eén verschil: waar het vorig jaar na de wedstrijd nog pijpenstelen regende, was de ganse dag gezegend met een stralende zon. 24° C wees het kwik aan.
Ik herinner mij Taha Fadoul, Rudi Bonvarlez, Eddy Van Havere, Koen en Willem Eggerickx, Mark Binon, Danny Nijs, Emiel Luyts en Marleen Wuyckens, de Ludo Heylighen en Karine Ausseloos, Rudy Calders, Dirk Schrevens, Chris Hellebaut, Sarah Minart… allemaal waren ze van de partij!

Een half uur voor de start, een berichtje: "ik kom!" Liesbeth Vanneste had er zin in. Nog een half uur… ik zal maar al ne nummer voor Liesbeth gaan halen dan. ;D Dat zou weer een spannende start worden…

5 minuten voor de start:
“Rudy, waar is da hier juist?”
“Waar zedde?”
“Leefdaal aan de kerk!”
“Zoek de Dorpstraat.”
“Ik ben in de Dorpstraat!”
“Nummer 255.”
“Shit, hier is’t 555!”
Nog 5 kilometer te rijden… Als volleerd parkwachter had ik al een plaats gereserveerd kort bij de start.


Even later: de blijde intrede!
“Waar is de inschrijving?”
“Ik heb al ne nummer voor u!”
“Wanneer is de start?”
“Ne minuut geleden.”
Wij naar de start.
“Komaan, laten we goed doorlopen!”
“Waarom, Liesbeth?”
“Ja, 5 kilometer hé.”
“Ik heb ne nummer van de 10 kilometer voor u, Liesbeth. We gaan rustig genieten van de omgeving. Héhéhé.” :D
En wijle weg. Op’t gemakske. 5’30 per kilometer op zo’n parcours en in die hitte leek mij snel genoeg. De Koentjesloop is de naam trailrun waardig. Na een kleine kilometer bereikten we de staart van de groep, en bestormden we verder de lange beklimming. De eerste drie kilometer gingen voornamelijk bergop in enkel plateaus. De laatste twee vooral bergaf, met een passage door een smalle holle weg. Oppassen, kuitenbreker! Een gemotiveerde seingever waarschuwde ons voor de lastige afdaling. Er stonden wel meer seingevers en -geefsters langs het parcours die hun taak met passie en aanmoedigingen uitvoerden!

Na de eerste ronde maakten we eerst tijd voor een plasstop, en dan begonnen we aan de tweede ronde.
Onderweg nog poserend voor fotograaf Dries Renglé. The best-of hebben we alvast gehaald!  :-*
Karine Ausseloos lieten we een tweede keer achter ons. Liesbeth blij omdat we gelukkig niet laatst zouden eindigen. Helemaal ni laatst Nestie: we eindigden uiteindelijk nog in het midden van het pak!

De prijsuitreiking. Op de lange afstand werd Taha Fadoul tweede bij de mannen, Sarah Minart eerste bij de dames (zesde algemeen zelfs)!

Na de podiumceremonie: de tombola voor het goede doel. Prachtige prijzen, dames en heren, prachtige mooie prijzen! (Ooit eens ergens gehoord in de Westhoek. Klonk ni slecht…) ;)
Onze tafel was regelmatig bij de gelukkigen. Iedereen, behalve Liesbeth en ik, mocht aan de prijzentafel passeren. Tot men aan de hoofdprijzen begon…

Liesbeth (of was ik het?) won een afvaart van de Dijle voor twee personen. Allebei prijs dus.
Ik (of was het Liesbeth?) won een Smooff-loungebed. Allebei prijs dus. Hihihihi.
En één van ons beiden won ook een fotoshoot. Ik stak een beetje treiterig één van onze nummertjes al de hoogte in vóór de trekking, en… mocht er meteen de prijs mee in ontvangst gaan nemen. :D Omdat ik ook wel eens graag mooie foto’s wil, was de bestemming van deze fotoshoot snel duidelijk: Liesbeth! ;)

Tot volgend jaar mensen!!! Een vaste afspraak in mijn agenda.

http://koentjesloop.be/

11
Verslagen / Zaterdag 27 juni 2015: Hagelandse Wijnloop – Holsbeek
« Gepost op: juni 29, 2015, 20:42:05 pm »
Dilemma… Ga ik Michiel Nijs het vuur aan de schenen leggen, Sarah Minart naar boven hazen voor de bergprijs, of volg ik mijn voornemen om alleen nog trage kilometers te doen tot en met de Dodentocht?

Voor de gelegenheid, en om in de sfeer van de Elzasmarathon te blijven, hadden Karen Claes en ik onze shirt van die andere wijnloop, de Marathon du Vignoble d’Alsace, aangetrokken.

Voor de start werd er volop verbroederd met enkele plaatselijke schonen. Ik, de Roland, de Koen en de jarige Johan Vermaelen dus, kregen het gezelschap van andere schonen: Onder meer de dames Claes, Minart en Alen mochten zich aan onze atletische lijven vergapen! ;D  Patrick Vansteenkiste kwam zijn nieuw speelgoed testen en speelde al meteen met zijn leven door zoveel mogelijk compromitterende beelden van mij te schieten. Greetje A. werd echter snel uit haar droom weggetrokken door een overijverige trainer, die haar aanmaande te gaan warm lopen. Manmanman... bij 54 graden Celcius...
Te warm is te warm hé seg. Een daardoor oververhitte Greet, misliep hierdoor de prijs en vooral de eer van eerste Holsbeekse dame, in tegenstelling tot vorig jaar. En wie zorgde daar voor het gezelschap in de eerste kilometers? Juist, ja…  :D  (Sorry Wendy Vermaelen, duizendmaal sorry...)

Toen het startschot weerklonk stond ik nog in het midden van het pak te babbelen. Een twintigtal seconden later zag ik de kop van de groep al voluit naar de voet van de Chartreuzenberg vlammen, toen ik de startboog net onderdoor liep. Niet voor dit jaar, die bergprijs…

Het was warm… zouden er knappe schaarsgeklede madammen meelopen vandaag? Naar ’t schijnt waren er zo wel een paar, in de strijd om de eer van de eerste Holsbeekse dame…
Na een paar honderd meter kwam toch een portie bloot vlees in zicht! Zonder haar… zonder topje… monokini…!
Ha, de Rudy! ’t Was Caldersweer. Allee ja, eigenlijk is ’t gans het jaar Caldersweer, en dan is er Rudy Calders weer. Rudy en Rudy samen op pad. Den berg op. Den berg af…

Stroempel! How madam, voorzichtig! Aan het begin van de eerste korte afdaling zag ik een juffrouw voor mij rare movementen doen. Een lichtblauw shirt met een wijntrostekening. Karen Claes…

Beetje bij beetje, slalommend tussen vergane glorieën - ik voorzichtig oppassend om weer niet tegen een krakende groene k(n)ar te rijden - naderden we Karen. Boven op de Chartreuzenberg was de aansluiting een feit. Ik nam afscheid van de Rudy en bleef na de bevoorrading in de buurt van mijn bendeleidster ronddartelen. Soms er wat voor, soms wat er achter. Goed oplettend buiten het bereik van haar vuisten te blijven.

Een tweetal kilometer voor het einde ,het moment suprême: de wijndegustatie! Vooruit, een proeverke. Ook KC deed zich te goed aan het druivensap. Tot een kleine tornado een einde maakte aan de rust aan de wijntafel! “Hey Dirk, hier is wijn hé jong!” Dirk Schrevens had geen oren naar mijn aanbeveling en stormde door. Hebben die mannen van Kapsalon Luc een drankverbod gekregen of wa? Héhéhé.

KC en ik zetten ons dan ook maar in beweging om het laatste deel van het parcours samen af te leggen. Met nog een laatste spurtje bleven we net voor Wim Eggerickx. Of was het Koen Eggerickx? Den Eggerickx dus. En ik bleef zelf nog 2 tienden van een seconde voor juffra Claes. Yes we can! No mercy! ;D

De dag begon eigenlijk pas na ’t lopen. Mark Binon had een hele tafel voor ons gereserveerd.      
Johan Vermaelen had bovendien de Holsbeekse bakker overvallen en de taartvitrine leeggeroofd. Pralines ook, speciaal voor mij! Watte? Gene suiker? Ni speciaal voor mij dus…  
Ondertussen werden de laureaten op het podium geduwd. Bart Vanden Bossche heb ik daar 2 keer horen afroepen. De Michiel zijne naam viel ook, maar die was al naar huis. Veel belangrijker: Sarah Minart heb ik daar twee keer ZIEN passeren. Zij was het snelst den berg op, en ook het snelst den berg weer af… speciaal voor de Smalle werd zaterdag een nieuw clubke opgericht: het SM-team (of MS-team, of SMS-team…) ‘k Weet het ni zo goe nimeer… Kortelings is er alvast de eerste SMS-loop.

Enfin, toen duidelijk werd dat ik ons KC trouw zou blijven besliste Sarah dan maar zelf bij Bjokkesteam te blijven. Emiel Luyts bleef verweesd achter en was er kapot van. Ocharme.

Toen de zaal opgekuist werd, zetten we ons bij kapper Luc om uitleg te krijgen over het drankverbod van den Dirk. En toen we stilaan behoefte kregen om ons bed op te zoeken, begon den Binon nog over een braderij in Landen met gratis vrouwen tijdens een optreden. Ikke dus mee. Bleek er gewoon een gratis optreden te zijn…

12
Verslagen / Vrijdag 26 juni 2015 : Kardinaalsjogging Vorselaar
« Gepost op: juni 27, 2015, 06:44:08 am »
Aan de sporthal De Dreef startte een KWB-jogging van 5 – 10 of 15 km.  Warm…
Toerkes van 5 km, afwisselend door de straten rond de kerk van Vorselaar, de kasteeldreven rond de waterburcht en de piste aan de sporthal.
Geen bevoorrading halverwege de ronde van 5 km… Vorig jaar was het nat genoeg, waardoor die extra bevoorrading niet gemist werd, maar dit jaar had het zweetverlies een beetje beter mogen gecompenseerd worden.

Geen Vermaelens. Die spaarden zich vermoedelijk voor de verjaardag van zoon Johan op zaterdag.
Geen Karen Claes of andere KC-teamers.
De Demarsindelegatie kwam druppelsgewijs binnengesijpeld. De die-hards voorop. Namen noemen ga ‘k ni doen, dan vergeet ik er weer een deel.
De mannen van Peulis waren er ook. Hier wel namen, die zijn maar met drie tegenwoordig: de Patrick, de Guy en de Staf. Die mannen hebben nog altijd heimwee naar de tijd dat ik nog deel uitmaakte van Joggingteam Peulis… Toen konden we tenminste nog kaarten met ons vieren. ;D
De Patrick, de Guy en de Staf kwamen bovendien flyerkes uitdelen voor de Peulisjogging van komende vrijdag 3 juli. Allen daarheen!
Marianne en Robert waren ook van de partij om flyerkes uit de delen voor hun komende trouwpartij. Dat bleek echter niet meer nodig. Er zijn zo van die evenementen waar mondreclame voor gemaakt wordt. ;)
Carla en den Daniël toonden hun hart voor A.L.S. met sponsoring in het kader van mijn Dodentocht in de strijd tegen A.L.S. op 14 augustus. Bedankt, lieverds! Ik heb jullie bijdrage al doorgestort.

Bjokkesteam was vertegenwoordigd door den Bjokke zelf met zijn onafscheidelijke liefje Jill, en Tom Voet.  Dat zou weer een heroïsch duel Voet - Wouters (ons Chriske) opleveren vandaag. Stefan Rens kwam supporteren met de Yenthe.
Een SMS’ke maakte me er op attent dat er nog een specialleke op komst was: Liesbeth Vanneste. Ik dus naar de inschrijvingstafel voor 2 borstnummers, want Liesbeth vergeet soms al eens tijd te voorzien om zonder stress de file aan de inschrijvingstafel te trotseren.  :)
Liesbeth kwam de 10 km lopen. Moedig, want zij loopt normaal altijd de korte afstand. Dat verdient een steuntje: we spraken af om samen te lopen tegen een gemiddelde van 5 minuten per kilometer.

Zo gezegd, zo gedaan. We begonnen er aan.  
Na een paar honderd meter kregen we in het oog dat het koppel Peeters – Janssen ongeveer hetzelfde had afgesproken. We naderden dichterbij en zetten ons in het spoor van de twee straaljagers-met-een-snipperdag. Tot den Bjokke met enige trots liet zien met welk borstnummer hij vandaag rondliep…
666… het nummer van het beest. Hola, da is hier nen highway to hell of wa? Liesbeth plaatste van grote schrik een versnelling, Ik tussen haar en the Beast als buffer, een kruisteken makend met beide wijsvingers om hem op afstand te houden! Na een paar honderd meter nog eens angstvallig omgekeken om te zien of we van nabij gevolgd werden, maar vermoedelijk hadden ze mekaar al in de struiken gesleurd, want het koppel was niet meer te bespeuren.

Op het einde van de eerste ronde, op de piste, werden we voorbijgestoken door Bart Vanden Bosch.
Ook den Bart was zich aan het sparen voor de Wijnloop van zaterdag. Vader Rudy zouden we zelfs pas tegenkomen na de wedstrijd. Het was een tamme bedoening, daar in Vorselaar. ;D Ben Heylen zagen we ook een tijdje voor ons uitlopen, en die verdween uiteindelijk uit het zicht voor een derde ronde.

Na een goei 48 minuten bereikten we de finish. Gemiddeld 12,34 km/u. Sneller dan afgesproken, maar ’t was de schuld van da beest…
Volgens de Beauty van het Beast eindigde Liesbeth als derde dame.
We hebben het niet kunnen bevestigen... Het podium in Vorselaar bestaat alleen uit de winnaar van de dag en de eerste in alle mogelijke categorieën. Zilver en brons werden tijdens de eerste wereldoorlog uit de gemeentelijke kluis gestolen, en nooit meer aangevuld.

Na Liesbeth te hebben uitgewuifd, werd het tijd om een klein hongerke te gaan stillen in de SmikSmak. Mijn favoriete hamburger- en broodjeszaak - lees aandachtig, Ben Heylen - over het Kuipje in Westerlo.

Uitslagen van de Kardinaalsloop zouden verschijnen op volgende link tegen Sint-Juttemis:
http://home.scarlet.be/kwb-joggings/info/vorselaar.htm

13
Klaroengeschal en tromgeroffel, aanschouw onze recentste avonturen op looppantoffel!
De aftermovie: https://www.youtube.com/watch?v=FRxGsG14pA0&feature=youtu.be


Extra's:
http://www.marathon-alsace.com/
https://www.facebook.com/MarathonDuVignobleDAlsace?fref=ts

14
Verslagen / Zaterdag 20 juni 2015: op weg naar de Marathon du Vignoble d'Alsace
« Gepost op: juni 22, 2015, 13:45:09 pm »
Vroeg verjaardagscadeautje voor Johan Vermaelen (°27 juni 1976):

https://www.youtube.com/watch?v=36Kg2oYVshs&feature=youtu.be

De aftermovie is voor later! Sex en Drugs en Rock & Roll... Daar moet nog deftig in gecensureerd worden. De Rock & Roll zal ik er in houden. ;D


http://www.marathon-alsace.com/
https://www.facebook.com/MarathonDuVignobleDAlsace?fref=ts


15
Verslagen / Zondag 14 juni 2015: Jeezekesloop – Wezemaal
« Gepost op: juni 14, 2015, 23:49:01 pm »
Zaterdag was er de jogging in Ottignies van de Challenge Brabant-Wallon. Marie-Josée Haine begon aan haar wandeling toen ik aankwam, Lou Borgwald - met veel lawaai op zijne mountainbike - zou ik onderweg passeren. Karine Ausseloos en den Heilige Ludo, Jan Haine (klein broerke), Rudy Vanhalle, Janneke Van Passel, Roger Van Loo… nen tros Hooiberglopers… Gekend volk genoeg.
Rustig vertrokken. Alle mannen blijkbaar, want na 500 meter liep een vrouw op kop van de meute! Mooi golvend parcours, gelukkig grotendeels tussen de bomen in de schaduw. Ik was vertrokken met Janneke en Rudy, maar werd al snel afgeleid ;) en geraakte de mannen kwijt. Doorstomen dan maar op eigen tempo. Na vijf kilometer kreeg ik Roger Van Loo in het vizier bij de passage rond de vijver. Er volgde nog een doortocht langs de gebouwen van de universiteit in Louvain-La-Neuve en op het laatst nog een venijnige beklimming in verschillende plateaus naar de aankomst toe… Samen met Roger liep ik de wedstrijd uit.

http://jogging.lavenir.net/classement-le-jogging-dottignies-a-louvain-la-neuve-12-00-km-2/


W-day!
Op de oprit bij de familie Claes was het te doen dit jaar. Voor alle KC-kameraden was dit jaar een plaatsje gereserveerd. Wie geen KC-shirt heeft moest niet aandringen, de sleepdienst stond paraat. Vandaag echter geen ongewenste heerschappen in de buurt gespot.

Normaal zou ik in de drie én de tien kilometerwedstrijden starten, maar er lag iets op mijn maag.
’s Middags teveel koffiekoeken gegeten? Hamburgers waren beter geweest. Alleszins geen goed gevoel. Maar de nieuwe lading shirts voor het KC-team was geleverd, en hoewel de temperatuur het toeliet, wou ik ons mannen – oei, wat dan te zeggen over onze dames – geen Calderske laten doen… Leveren, die shirts dus.

Lopen? De drie kilometer alvast niet. Twee toerkes rond het dorp op het asfalt.
Maar de lokroep van Jezus was sterker dan die van het asfalt. Daarom toch maar ingeschreven voor de tien kilometer.  Ik meende mij te herinneren dat het maar één plaatselijk toerke was voor we naar het standbeeld klommen, maar na de inschrijving hoorde ik pas dat het er ook twee zouden zijn. Doemme! Al vergeten… ik had beter mijn verslag van vorig jaar eerst eens nagelezen.

Al tetterend met Karen Claes, die onderweg was naar de start van haar tweede wedstrijd, had ik Liesbeth Vanneste gemist aan de start van diezelfde 10 km. Van Karen zijn we die fratsen (2 afstanden na mekaar) al gewoon, maar van Liesbeth niet echt. Zij had bovendien al een prestatie neergezet op de 3 km: vierde dame toen ik haar zo fris als een konijn op Holsbeek Plein (of nee, da’s een andere wedstrijd) zag passeren op het einde van de eerste ronde, maar nog twee plaatsen opgeschoven in de tweede ronde. Knappe podiumplaats. Soit. Liesbeth dus ook op de 10 kilometer, waarvan ze nog niet goed wist waar ze ging aan beginnen… Da’s niks, Nestie, daar wordt ge sterk van! ;)

Ik was tot halverwege het pak geraakt om te starten, en toen het startschot weerklonk begon ik al direct naar voren te slalommen. De goesting was er, de benen voelden goed aan. In een groepje met Veerle Van Damme, Vicky Liekens en Karen Peeters paste ik mijn tempo aan, wachtend om er van door te gaan met de zwarte gazelle van ’t Bjokkesteam.  Veerle Van Damme werd redelijk snel tot de orde geroepen, en dan demarreerde Karen Peeters . Ik deed met een paar geniale maneuvers mijn best om het groepje vrouwen samen te houden ;D en dat lukte tot aan de trappekes onder Jezus zijn voeten.
Ik nam net voor de beklimming over en liet het tempo zakken om naast Kenny Luyts met een schoon groepke achter ons op Jeezeke af te kunnen gaan. Samen sterk. :D Halverwege de klim was het tempo zodanig gezakt dat ik een trappeke miste en een knieval maakte. Avé Maria. Maar ik moest naar Jezus. Pech. Groep uit elkaar… de massabedevaart zal voor een andere keer zijn.

In de afdaling moest Vicky een gaatje laten op Karen Peeters, ik daar halverwege tussen om de afstand niet te groot te laten worden. Op de vlakke stukken liepen we terug een beetje in, maar de dubbele beklimming en vooral de afdalingen daarna van de Wijngaardberg eisten hun tol. De derde plaats liep steeds verder van ons weg. De Senne van Vicky supporterde wat hij kon, maar kon ook het tij niet meer doen keren. Volgende keer een bolderkar achter uwe mountainbike monteren, Senne. Dan rijd… lopen we dat gat vanzelf wel dicht. ;)

De laatste 2 kilometer kregen we nog de hulp van Michiel Nijs. De laatste afdaling deed Vicky met grotere passen al iets sneller (25 km/u!) dan de vorige. In de laatste kilometer kwam de wind los op kop. Michiel en ik zetten naast elkaar een scherm op om Vicky uit de wind te zetten. Helemaal waterpas was da scherm niet... Prijzen zullen we daar dus niet mee winnen, maar hopelijk was het een beetje gelukt. In de laatste 500 meter werd Michiel wat zenuwachtig omdat Veerle Van Damme terug kwam opzetten. Ikke ni. ;D Op het laatst persten we er nog een versnellingske uit, wie kan daar nu tegenop? Vicky jammer genoeg wel net naast het podium, maar ze is er tot het laatst blijven voor gaan.  

Na ’t lopen maakte ik toevallig nog kennis met Dorota Kotowska. Allee ja, m'n eigen moest ik weeral ni voorstellen, hoe komt da toch?
Even later verzamelde het KC-team in den hof van de familie Claes voor een hapje en een drankje om na te praten. Van Patrick Vansteenkiste kregen we nog een verhaal te horen over de geneugten van gemengd douchen op het Wezemaalse dorpsplein en te kleine handdoekjes.  
Too much information…  ::)
Gemengd douchen… Echte mannen douchen niet, echte mannen laten het zweet van hun lijf likken. Desnoods door den hond.

Pagina's: [1] 2 3 ... 8