Auteur Topic: Maandag 25 mei 2015: Stadsloop Aarschot  (gelezen 500 keer)

Rudy Sol

  • Demarsin
  • Hero Member
  • **
  • Berichten: 138
    • Bekijk profiel
Maandag 25 mei 2015: Stadsloop Aarschot
« Gepost op: mei 26, 2015, 23:47:30 pm »
Vrijdag. Ik was aandachtig toeschouwer tijdens de Averegtenjogging in Hallaar wegens geen zin om te lopen. Al de hele week had ik in mijn hoofd om niks te doen het afgelopen weekend. Mijn verplaatsing naar Hallaar was wel gepland om KC ne gelukkige verjaardag te gaan wensen.

Maandag. Het weekend was voorbij. De zin om te lopen was stilaan teruggekomen, en de Aarschotse Stadsloop is voor mij een beetje als thuiskomen. Ik ben immers een drietal jaren inwoner geweest.
Net als vorig jaar was ik vroeg toegekomen, en ook Leon Verswijvelt was weer vroeg van de partij. Tijd genoeg alleszins om samen een goei pint te gaan drinken in de Knoet. Leon was wel teleurgesteld in het feit da ‘k dees jaar thuis al ne goeie spaghetti binnengespeeld had.  Vorig jaar leverde mijn bezoek aan de plaatselijke kebabzaak nog legendarische beelden op vlak voor de eerste wedstrijd. ;D

En of ik er zin in had? “Drie briefkes madam!” De dame aan de inschrijvingstafel gaf me één inschrijvingsformulier. “Nog twee hé madam!”
De dame aan de kassa kon ni goed volgen, maar na enig aandringen had ik de drie inschrijvingsformulieren beet. Drie, zes én twaalf kilometer was het plan. Nog rustig wat kilometergewenning doen voor de marathon van Mont St Michel, komende zondag.
Even later kwam Karen Claes toe. Met mama Myriam en hond Lucy.
Aha… Lucy van ’t KC-team… als ik die nekeer zou hazen, dan kon ik zo ook de Ladiesrun nog meedoen!

3 kilometer (ladiesrun)
Zo gezegd, zo gedaan. Even later stond Lucy Groenendaeler – mét rugnummer - aan de start van de ladiesrun. We spraken samen af (woef? Grrr…) om de kudde vrouwen eerst te laten vertrekken en na een halve minuut de achtervolging in te zetten zodat we zeker niemand in de weg konden lopen.
Na een halve minuut dus: “hophop Lucy, zoek Karen!” En Lucy schoot er van door. Even verder hadden we de staart van de groep bereikt, en vond Lucy het blijkbaar toch te warm om voluit te gaan. Ze bleef de rest van de wedstrijd voorbeeldig naast mij lopen tegen een rustig tempo.
Na twee kilometer pikten we Gabriela Kaminska (het vrouwke van de Krzysztof) nog op, die de energie vond om samen met ons deze ladiesrun uit te lopen.
Aan de eindmeet vond een overijverige steward het nog nodig om mij uit de wedstrijd te plukken. Een vergeefse poging natuurlijk. Ik hing immers vast aan mijn black beauty-met-rugnummer.
Lucy Groenendaeler eindigde op de 46e plaats op 98 deelneemsters. Er zat zelfs een podium in bij de categorie PUP (!), maar in mijn haast had ik haar 10 jaar ouder gemaakt aan de inschrijvingstafel en zo was Lucy in een andere leeftijdscategorie terechtgekomen. Sorry schat.

3 kilometer

Tijd voor het echte mannenwerk! De drie kilometer voor mannen. Mannen gelijk ik en… Larske Wouters van Demarsin! Ondertussen had ook ik mijn “hart voor A.L.S.” shirt gewisseld voor mijn nieuwe Demarsintruitje.
“Mag ik bij u blijven Lars?” De kleine PUP (huh? Da’s toch geen hondje?) knikte enthousiast “ja”, en na het startsignaal schoot Lars als een pijl uit een boog uit de startblokken. Ik moest me weer reppen om bij Lars te geraken en er voor te zorgen dat hij nog een beetje adem overhield voor een eindsprint.
Er vormde zich een groepje jongelui rondom ons. De ene versnelling na de andere volgde. De demarrages vielen echter even snel weer stil als dat ze ingezet werden. De tweede kilometer ging merkelijk trager dan de eerste, en ik maande Lars aan tot kalmte: de laatste 500 meter zouden we wel een versnelling placeren.
En groepje jongens nam een klein beetje voorsprong in de laatste kilometer, maar ons moment kwam er in de laatste 500 meter.
“Gaat het nog Lars?”
Lars knikte ja.
Stapsgewijs versnellend haalden we het groepje jongens bij, en op 100 meter van de finish begonnen ze aan hun sprint.
Om het jonge geweld niet in de weg te lopen sprintte ik van het groepje weg. Lars eindigde vóór de rest, net achter mij. Hij werd werd derde bij de PUP-illen.

6 kilometer
Een kwartiertje tijd nu voor de volgende run.  Bjokkesteam vaardigde Vicky Liekens af. Vrijdag goed voor een tweede plaats aan de Averegten. Nu een plaats hoger?
De 2 maal 3 km hadden me duidelijk goed gedaan, want ik zat van bij de start mee in de kopgroep. Even verder wat getemporiseerd om te zien hoe Vicky het er van af bracht. Eerste dame na 500 meter zag ik toen we van de Elisabethlaan wegdraaiden. Een twintigtal meter achter mij in gezelschap van een hoop mannen die zich lieten meedrijven in dat groepje. Toen we de Amerstraat indraaiden hoorde ik voetstappen net achter mij. Ik keek vluchtig en zag een blauw bloeske met rode broek vlak achter mij. Komaan, we zijn weg. Ik dreef het tempo op, en bleef doorgaan omdat het blauw bloeske-met-rode-broek bleef volgen.  
Amai, een kilometer verder liep ik nog altijd aan 16 km/u. Het ging goed, maar ik was verrast dat ook Vicky zo lang bleef volgen aan dat tempo.
Tot vlak achter mij iemand zich verslikte en begon te hoesten. Huh? Amai, die Vicky heeft ineens zo’n zware hoest??? Ik keek achter mij en zag een blauw bloeske. En ik zag een rood broekske.
Maar, amai Vicky, wat hebt u zo’n grote oren!? En wat hebt u zo’n grote mond!? En wat bent u slecht geschoren…
Potverdekke, da was ni mijn mateke die achter mijn veren zat. Nee ’t was begot ne vent! Ik stopte direct met mijn gat te schudden en keek achterom om te zien waar Victory gebleven was…
Efkes later kwam ze de bocht uit in het gezelschap van Alfons Van Loo en compagnie. Ik zette mij dan maar vooraan in dat groepje en bleef tempo maken.
Bij het ingaan van de tweede ronde speelde ik nog efkes waterdrager voor mijn kopvrouw en bleef wat voor de groep uit zwerven.
Vicky liep nog eerst, maar werd op de hielen gezeten door Kathleen Heiremans en Diziana Van Goidsenhoven.
Bij het verlaten van het Stadspark, op een kilometer van het einde versnelde Diziana Van Goidsenhoven. Alfons Van Loo liep nog steeds bij Vicky en ik zette mij vlak achter de koploopster als extra mikpunt. Op 500 meter van het einde liet ik mij zakken tot naast Vicky om een laatste cartouche af te schieten. Ook al zat ze kapot, ik weet uit ervaring dat Vicky nog net dat ietsje meer in petto heeft in de laatste hectometers. Maar Alfons maande haar aan om het zelfde tempo te houden omdat hij zag dat Vicky al heel diep aan het gaan was. Ik repliceerde dan maar gewoon om zeker niet te verzwakken omdat Kathleen Heiremans ook aan haar eindjump begonnen was.
Maar de posities bleven ongewijzigd. Jammer genoeg geen victory voor Vicky, maar wel een felbevochten tweede plaats.

12 kilometer
Om af te sluiten nog de lange afstand. Op ’t gemakske. Wie zou ik nu eens gezelschap houden?
Achteraan vertrokken zou ik wel zien wie de eer had om geambeteerd te worden. Karen Claes passeerde ik als eerste. Bijblijven? Nee, de derde vrouw dan al vandaag… trop is teveel!
Wacht… daar: Gunter Van De Velde en de Peter Everaerts. De clash der titanen! Die wou ik van dichtbij meemaken.
De SmikSmakman en de marathonman, beiden van de Woestijnroutelopers, zouden er weer een spannende strijd van gaan maken vandaag.  Ik ging bij de twee eens polsen naar de ambities vandaag.
“De Peter kloppen!”
“De Gunter kloppen!”
Op mij gingen ze alvast niet kloppen. Ik was veilig.
Toegegeven, met die twee gasten rond u kunde u ook ni vervelen. De intimidatiepogingen vlogen door de lucht. Ik tussen die twee om het allemaal een beetje in goede banen te leiden.

Bij het ingaan van de derde ronde meldde de SmikSmakman dat zijn vat leeg aan’t geraken was. Er zat alleen nog schuim in.
“Dan kunde nog een uurke verder!” troostte ik hem. En we gingen door. Peter volgde op een meter of vijftig.
Bij het ingaan van de laatste ronde kwam de uithouding van de Peter echter naar boven, en hij kwam bij ons en ging onmiddellijk door. Ook het schuim van de Gunter was ondertussen opgeraakt. In de laatste 100 meters verleidde ik hem nog tot een prestigespurt, gewonnen door de SmikSmakman. In de laatste meters werd ik opgehouden door een stuk van 2 euro dat lag te blinken vlak voor de eindmeet…

Na de podiumceremonie werden we aandachtig gevolgd door Moviemaker Leon. Benieuwd welke beelden dat weer gaat opleveren  ;D

Resultaten: www.knoet.be
« Laatst bewerkt op: mei 28, 2015, 11:40:33 am door Rudy S »
Tot daar mijn bijdrage.
Met sportieve groeten
Rudy Sol