Auteur Topic: Vrijdag 29 mei 2015 Berg-om-loop  (gelezen 465 keer)

Rudy Sol

  • Demarsin
  • Hero Member
  • **
  • Berichten: 138
    • Bekijk profiel
Vrijdag 29 mei 2015 Berg-om-loop
« Gepost op: juni 01, 2015, 16:48:47 pm »
Vrijdagavond onder een mooi lentezonnetje vertrokken naar Bergom voor de eerste wedstrijd van het Herselts criterium. Naarmate Bergom dichterbij kwam, kroop de zon meer en meer weg. Toen ik arriveerde was het al goed aan het regenen.
De eerste die ik weer tegenkwam was de Leon met zijne camera. Hij was al druk in de weer met… opbreken!  Mia – zijn vrouw - was op een nogal onelegante manier uit de auto gestapt, en was haar hand onzacht op de grond terechtgekomen. Het Rode Kruis had de eerste zorgen toegediend (spalken), maar omdat gevreesd werd voor een breuk, reed Leon met spoed naar de spoed.
Tja, da ’s jammer genoeg al een serie foto’s minder te verwachten… Maar de Sven liep gelukkig ook rond met zijn toestel om achteraf bewijzen te hebben van mijn aanwezigheid.

Met het oog op zondag (marathon) schreef ik mij in voor de twee afstanden. Niks forceren, gewoon uitlopen.

5 km.
Johan Vermaelen en ik waren beiden met hetzelfde doel naar Bergom gekomen. Johan echter alleen voor de 5 km. Hij had blijkbaar al kilometers genoeg in de benen. Samen waren we van plan om in de buurt van Lars Wouters te blijven. Ni te snel, zeker ni te traag. Zoals gewoonlijk moesten we in het begin al onmiddellijk ons best doen om in Larske zijn spoor te geraken. De snelle start had wel het voordeel dat we snel voorbij de versmalling aan de kleedkamers geraakten. Achter ons vormde zich weer een opstopping.
Bergom speelt zich 100% af op onverharde weg. Vertrekken rondom het plaatselijke voetbalveld, en daarna de bossen in. Door de regen was het al redelijk duister in het bos. Goed opletten waar je je voeten zette natuurlijk, maar aan een beperkt tempo viel het nog mee. Johan en ik waren steeds in de buurt van Larske te vinden. Wie was er nog bij? De kleine Rens… Yenthe was steeds in de buurt van Lars te vinden. Dan weer er voor, dan weer er achter. Johan vergeleek het met de wekelijkse broederstrijd tussen vader Wouters en vader Rens. Onderweg werden we aangemoedigd door teamleader Bjokke met vriendin, door SmikSmakman Gunter, en een hele supportersbus van JC Veltem, enz...
Naar het einde van de wedstrijd nam ik Lars op sleeptouw op het stuk bergop in de laatste 500 meter, en bergaf gaven we de voorsprong niet meer uit handen. Wouters – Rens 1-0.

Tijdens de wedstrijd had ik fotografe Anja uit Aarschot al gespot, na de wedstrijd kwam Hermine van JogLog.be goeiedag zeggen. Hermine had last met alle lenzen door de regen vandaag. Brilglazen inbegrepen. De fotografen werden alleszins niet verwend vrijdagavond, maar bleven dapper op post!
Wie onderweg ook terug dapper op post stond: de Leon! Hij was met Mia naar de spoed gereden, en werd daar afgelost door zoon Verswijvelt, zodat Leon kon doen wat hij graag doet.

10 km.
Even later stond ik aan de start van de 10 kilometer. Eindelijk, want door de regen stond ik ondertussen te bibberen van de kou. Stef Claes was de man om te volgen. En die had er zin in. Opgewarmd door de 5 kilometer gaf ik het tempo aan. Soms te traag… de Stef kwam regelmatig eens piepen als teken da ’k ni mocht verzwakken. Da een goeie kilometer kregen we Rudy Vanden Bosch in het zicht, en Stef maakte duidelijk dat hij tot bij Rudy wou geraken. Na 1,5 kilometer maakten we de aansluiting. Bocht van 90° naar links, niet goed opgelet in het donkere stuk en hopla… rechtervoet ging weer te ver door. Godver… da was genoeg. Ik stopte maar onmiddellijk met lopen. ’t Deed weer goed pijn, maar na een goeie 100 meter pikkelen, probeerde ik terug wat te lopen. Stillekes lopen lukte wel. Voorzichtig verder dan maar, en net voor het einde van de eerste ronde stapte ik achter de nadar om bij de Gunter te gaan staan. Einde wedstrijd. Geen risico’s voor zondag.

Einde wedstrijd? Ni echt… even later kwam Hans Geyskens voorbij met een groepje. Hans was verrast mij achter de hekken te zien staan. Ik stelde hem rap gerust, en om mijn woorden kracht bij te zetten zette ik mij terug op het parcours en liep naar het groepje toe. Zien of het aan dat tempo beter zou gaan.
In de loop van de derde ronde begonnen de koplopers ons te dubbelen. Eerst Frederik Op De Beeck, daarna het Bjokkesteamduo Stefan Rens en Tom Voet, en nog een tijd later Chris Wouters (Wouters – Rens 1-1). Pfff, wat gaan die mannen snel. Chriske stoomde door. Maar hela, nog 500 meter. En gedubbeld door 4 man? Teveel is teveel! Chriske nam 10 meter. Chriske nam 20 meter. En met het laatste greintje eergevoel zette ik mij in gang. Weg was de voorzichtigheid… In de beklimming spurtte ik het gat terug dicht, Chris keek achterom toen een razende gek afgestormd kwam, maar was gerustgesteld toen hij besefte dat ik het was. De gewenning hé...  8)
Boven op de heuvel had ik hem te pakken en in de afdaling nam ik voorsprong. Toen ik full speed achter het voetbalchalet achteruit kwam werd afgeroepen “aankomst van Chriske Wouters dames en heren!” Hahaha, mijne ploegmakker was nog efkes onderweg, mannen!  De rij mannen die de binnenkomers moesten scheiden van de tragere lopers keken verrast toen ik mij rechts hield en teken deed dat ik nog een rondje ging afleggen.

Even zette ik mij achter de omheining om even later weer aan te pikken bij het groepje dat ik had achtergelaten. Ik pikte weer aan en herhaalde de laatste 500 meter het scenario van de vorige ronde, weliswaar zonder Chris Wouters in de buurt, maar wel nog een plaats of acht opgeschoven.

Na de wedstrijd kwam ook Mia van de Leon nog goeiedag zeggen. Haar hand bleek gebroken. Gelukkig een mooie breuk. Woensdag hierover uitsluitsel na nieuwe radiografieën. Spoedig beterschap Mia!
Leon zelf was ondertussen druk aan het informeren naar traiteurs, was- en strijkdiensten, poetsvrouwen en dergelijk meer. Het zweet brak hem uit toen hij zijn werk voor de komende weken zag vermenigvuldigen…
« Laatst bewerkt op: juni 02, 2015, 11:55:58 am door Rudy S »
Tot daar mijn bijdrage.
Met sportieve groeten
Rudy Sol