Auteur Topic: Zondag 14 juni 2015: Jeezekesloop – Wezemaal  (gelezen 730 keer)

Rudy Sol

  • Demarsin
  • Hero Member
  • **
  • Berichten: 138
    • Bekijk profiel
Zondag 14 juni 2015: Jeezekesloop – Wezemaal
« Gepost op: juni 14, 2015, 23:49:01 pm »
Zaterdag was er de jogging in Ottignies van de Challenge Brabant-Wallon. Marie-Josée Haine begon aan haar wandeling toen ik aankwam, Lou Borgwald - met veel lawaai op zijne mountainbike - zou ik onderweg passeren. Karine Ausseloos en den Heilige Ludo, Jan Haine (klein broerke), Rudy Vanhalle, Janneke Van Passel, Roger Van Loo… nen tros Hooiberglopers… Gekend volk genoeg.
Rustig vertrokken. Alle mannen blijkbaar, want na 500 meter liep een vrouw op kop van de meute! Mooi golvend parcours, gelukkig grotendeels tussen de bomen in de schaduw. Ik was vertrokken met Janneke en Rudy, maar werd al snel afgeleid ;) en geraakte de mannen kwijt. Doorstomen dan maar op eigen tempo. Na vijf kilometer kreeg ik Roger Van Loo in het vizier bij de passage rond de vijver. Er volgde nog een doortocht langs de gebouwen van de universiteit in Louvain-La-Neuve en op het laatst nog een venijnige beklimming in verschillende plateaus naar de aankomst toe… Samen met Roger liep ik de wedstrijd uit.

http://jogging.lavenir.net/classement-le-jogging-dottignies-a-louvain-la-neuve-12-00-km-2/


W-day!
Op de oprit bij de familie Claes was het te doen dit jaar. Voor alle KC-kameraden was dit jaar een plaatsje gereserveerd. Wie geen KC-shirt heeft moest niet aandringen, de sleepdienst stond paraat. Vandaag echter geen ongewenste heerschappen in de buurt gespot.

Normaal zou ik in de drie én de tien kilometerwedstrijden starten, maar er lag iets op mijn maag.
’s Middags teveel koffiekoeken gegeten? Hamburgers waren beter geweest. Alleszins geen goed gevoel. Maar de nieuwe lading shirts voor het KC-team was geleverd, en hoewel de temperatuur het toeliet, wou ik ons mannen – oei, wat dan te zeggen over onze dames – geen Calderske laten doen… Leveren, die shirts dus.

Lopen? De drie kilometer alvast niet. Twee toerkes rond het dorp op het asfalt.
Maar de lokroep van Jezus was sterker dan die van het asfalt. Daarom toch maar ingeschreven voor de tien kilometer.  Ik meende mij te herinneren dat het maar één plaatselijk toerke was voor we naar het standbeeld klommen, maar na de inschrijving hoorde ik pas dat het er ook twee zouden zijn. Doemme! Al vergeten… ik had beter mijn verslag van vorig jaar eerst eens nagelezen.

Al tetterend met Karen Claes, die onderweg was naar de start van haar tweede wedstrijd, had ik Liesbeth Vanneste gemist aan de start van diezelfde 10 km. Van Karen zijn we die fratsen (2 afstanden na mekaar) al gewoon, maar van Liesbeth niet echt. Zij had bovendien al een prestatie neergezet op de 3 km: vierde dame toen ik haar zo fris als een konijn op Holsbeek Plein (of nee, da’s een andere wedstrijd) zag passeren op het einde van de eerste ronde, maar nog twee plaatsen opgeschoven in de tweede ronde. Knappe podiumplaats. Soit. Liesbeth dus ook op de 10 kilometer, waarvan ze nog niet goed wist waar ze ging aan beginnen… Da’s niks, Nestie, daar wordt ge sterk van! ;)

Ik was tot halverwege het pak geraakt om te starten, en toen het startschot weerklonk begon ik al direct naar voren te slalommen. De goesting was er, de benen voelden goed aan. In een groepje met Veerle Van Damme, Vicky Liekens en Karen Peeters paste ik mijn tempo aan, wachtend om er van door te gaan met de zwarte gazelle van ’t Bjokkesteam.  Veerle Van Damme werd redelijk snel tot de orde geroepen, en dan demarreerde Karen Peeters . Ik deed met een paar geniale maneuvers mijn best om het groepje vrouwen samen te houden ;D en dat lukte tot aan de trappekes onder Jezus zijn voeten.
Ik nam net voor de beklimming over en liet het tempo zakken om naast Kenny Luyts met een schoon groepke achter ons op Jeezeke af te kunnen gaan. Samen sterk. :D Halverwege de klim was het tempo zodanig gezakt dat ik een trappeke miste en een knieval maakte. Avé Maria. Maar ik moest naar Jezus. Pech. Groep uit elkaar… de massabedevaart zal voor een andere keer zijn.

In de afdaling moest Vicky een gaatje laten op Karen Peeters, ik daar halverwege tussen om de afstand niet te groot te laten worden. Op de vlakke stukken liepen we terug een beetje in, maar de dubbele beklimming en vooral de afdalingen daarna van de Wijngaardberg eisten hun tol. De derde plaats liep steeds verder van ons weg. De Senne van Vicky supporterde wat hij kon, maar kon ook het tij niet meer doen keren. Volgende keer een bolderkar achter uwe mountainbike monteren, Senne. Dan rijd… lopen we dat gat vanzelf wel dicht. ;)

De laatste 2 kilometer kregen we nog de hulp van Michiel Nijs. De laatste afdaling deed Vicky met grotere passen al iets sneller (25 km/u!) dan de vorige. In de laatste kilometer kwam de wind los op kop. Michiel en ik zetten naast elkaar een scherm op om Vicky uit de wind te zetten. Helemaal waterpas was da scherm niet... Prijzen zullen we daar dus niet mee winnen, maar hopelijk was het een beetje gelukt. In de laatste 500 meter werd Michiel wat zenuwachtig omdat Veerle Van Damme terug kwam opzetten. Ikke ni. ;D Op het laatst persten we er nog een versnellingske uit, wie kan daar nu tegenop? Vicky jammer genoeg wel net naast het podium, maar ze is er tot het laatst blijven voor gaan.  

Na ’t lopen maakte ik toevallig nog kennis met Dorota Kotowska. Allee ja, m'n eigen moest ik weeral ni voorstellen, hoe komt da toch?
Even later verzamelde het KC-team in den hof van de familie Claes voor een hapje en een drankje om na te praten. Van Patrick Vansteenkiste kregen we nog een verhaal te horen over de geneugten van gemengd douchen op het Wezemaalse dorpsplein en te kleine handdoekjes.  
Too much information…  ::)
Gemengd douchen… Echte mannen douchen niet, echte mannen laten het zweet van hun lijf likken. Desnoods door den hond.
« Laatst bewerkt op: juni 16, 2015, 23:13:51 pm door Rudy S »
Tot daar mijn bijdrage.
Met sportieve groeten
Rudy Sol